Όταν άρχισε την πανδημία, εγώ δούλευα στο Anatolia College στην Θεσσαλονίκη. Έπρεπε να φυγώ από την Έλλαδα. Είμαι από την Νέα Υόρκη, και όταν γύρισα στην Νέα Υόρκη, η πόλη ήταν το κέντρο του κοροναιου. Ήταν το χιερώτερο--εγώ και την οικογένεια μου νιώθαμε άνχος. Λοιπόν, πύγαμε στο Vermont, που πάμε καθε καλοκαίρι (έχουμε ένα μικρό σπιτάκι κόντα στην λίμνη) για μια διαφορετική ατμόσφερα. Εγώ αποφάσισα να μείνω εκεί και βρήκα μια δουλεία σαν δασκάλα σε ένα μικρό ιδιωτικό σχολείο. 



Η περιοχή μου στο Βερμόντ είναι ήσυχη, και το πληθυσμό είναι μικρό. Έχουμε μια μικρή πλατεία στο κέντρο που έχει ένα μεγάλο δέντρο (με φως για την Χριστούγεννα--πολύ ωραία). Απέναντι από την πλατεία βρίσκεται ένα παραδοσιακό μαγαζί που πουλαεί λίγο από όλα. Έχει παγωτό, γλυκιά, ρούχα, πράματα για το σπίτι, κ.τ.λ.



Στο Βερμόντ, το πιο σημαντικό είναι η φύση, και όλοι οι κάτοικοι ενδιαφέρονται το περιβάλλον. Η περιοχή μου είναι καθαρή. Δεν υπάρχει σκουπίδια στα δημοσιά μέρη ούτε ρύπανση στο νερό της λίμνης. Η νοοτροπία είναι ότι πρέπει να προστατευόμαστε τον περιβάλλον μας. Τα σπορτ είναι επίσης πολύ σημαντικό στο Βερμόντ, και το χειμώνα όλοι κάνουμε σκί. Τα βουνά είναι τα μέρη για επικοινωνία, (και ακόμα ήταν πέρσι με την πανδημία.) Η περιοχή μου στο Βερμόντ είναι όμορφη και ασφαλή, και νιώθω ευχάριστη ότι μπόρεσα να μείνω εκεί για την διάρκεια αυτού περίεργου χρόνου.
