Αγαπητέ κύριε, 

Με άφορμη την επικείμενη πραγματοποιήση του συνεδριού σας, θα ήθελα να εκμεταλευτώ τη δυνατότηα που μου παρέχετε για να κάνω μια ανακοίνωση για τη θέση που έχουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες στη σημερινή κοινωνία

Είμαι προέδρος ενός συλλόγου οικογενειών παιδιών με ειδικές ανάγκες και θα επιθυμούσα, από το βήμα του συνεδριού σας να ακουστεί η φωνή των ανθρώπων που ζούν καθημερινά την πραγματηκότητα αυτής της κατάστασης. Η ανακοινωσή μου θα αναφερθεί και στις τωρινές και στις μελλοντικές δυσκολίες που θα συναντήσουν τα παιδιά μας ως ενήληκες

Το πρώτο πρόβλημα που απασχολεί στα μέλη του συλλόγου μας είναι η ανυπαρξία υποδομών και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία με μαθητές με ειδικές ανάγκες. Οι σκάλες, οι στενοί διάδρομοι η μη προνοια ειδικών εγκαταστάσεων υγιεινής κάνει αδύνατη η αυτονομία των μαθητών με κινητικά προβλήματα. Η έλλειψη βοηθητικού προσωπικού δεν επιτρέπει την ενσωμάτωση στη τάξη των μαθητών με προβληματα όρασης η ακοής προωθώντας το διαχωρισμό τους σε ειδικά σχολεία που προκαλεί τη γκετοποιήση. 

Η περιθωριοποιήση συνεχείζεται και έξω αφού οι πόλεις μας δεν έχουν σχεδιασμό για να διευκολύνουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Τα πεζοδρόμια είναι στενά και πολλές φορές γεμάτα απο παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Αυτό δεν επιτρέπει τη χρήση τους από τυφλούς και άτομα σε αναπιρηκό καροτσι. Τα πολλά άτομα και η έλλειψη βοηθητικών συστημάτων αποθαρρύνουν τη χρήση των μέσων μαζηκής μεταφοράς. Τα παιδιά μας είναι καταδικασμένα στο εγκλισμό στο σπίτι.

Επίσης, μας απασχολεί το μέλλον τους αφού γνωρίζουμε τις δυσκολίες που θα πρέπει να αντιμετωπήσουν οταν θα φτάσει η ώρα να μπούν στην αγορά εργασίας. Η κοινωνία ωφείλει να βοηθήσει, για να γίνει, ο καθένας, σύμφωνα με τις δυνατότητες και τις ικανότητές του, χρήσιμος για το κοινωνικό σύνολο

Μετά τιμής


