Ο καθένας χρειάζεται πότε-πότε μια αλλαγή στην καθημερινότητά του. Όταν ταξιδεύουμε, μας δίνεται η ευκαιρία να αλλάξουμε το περιβάλλον και την ρουτίνα  που μας κουράζει, και να καθαρίσουμε το μυαλό μας.

Δυστυχώς, αυτό το έτος δεν μπόρεσα να ταξιδεύω όπως το είχα σχεδιάσει, και αντί να πάω σε μερικές χώρες και να γνωριστώ με διαφορετικούς πολιτισμούς, αναγκάστηκα να μείνω στην χώρα μου. Πριν αυτό το καλοκαίρι δεν επισκεπτόμουν σχεδόν καθόλου τα μαγευτικά μέρη της Σερβίας. Ούτε που ήξερα τι ακριβώς μπορώ να δω, και που να πάω.  Έτσι αποφάσισα αυθόρμητα να πάω  στα νότια, στην πανέμορφη πόλη της Ιβάνιτσας.

Πήγα μαζί με τον φίλο μου, τον Φίλιππο, και το ταξίδι κράτησε για δυο περίπου ώρες. Πήγαμε με το αυτοκίνητο μέχρι το μικρό αλλά πολύ ωραίο ξενοδοχείο που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Όταν φτάσαμε, κάναμε βόλτες και ήπιαμε καφέ σε ένα καφενείο με καταπληκτική θέα στην πόλη. Την επόμενη μέρα συμφωνήσαμε να πάμε στο κοντινό βουνό, στην Γκόλια, όπου υπάρχουν πολλές μικρές λίμνες και ένας καταρράκτης. Μερικοί άνθρωποι κάνανε μπάνιο και παίζανε κιθάρα στην όχθη της λίμνης. Εμείς όμως πήγαμε στην κορυφή του βουνού, σε υψόμετρο σχεδόν δύο χιλιάδων μέτρων.

Επίσης, επισκεφτήκαμε και το ποτάμι Ούβατς, όπου είδαμε πουλιά που ζούνε μόνο εκεί στην Σερβία. Περπατήσαμε μέχρι το υψηλότερο σημείο της όχθης, και μαγευτήκαμε από την ομορφιά του ποταμού.

Πάντοτε μ’αρεσαν τα ταξίδια. Κάθε φορά που επιστρέψω από ένα ταξίδι, λες και ξαναγεννήθηκα, και είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω τα προβλήματα της καθημερινότητας. 


