Αγαπητοί μου αναγνώστες, 

Στο σημερινό άρθρο θα ασχοληθώ με το πρόβλημα της ανεργίας. Αν και τους τελευταίους χρόνους το πρόβλημα είχε βελτιωθεί, φέτος αύξησε λόγω της ολοκλήρωσης των Ολυμπιακών έργων, του υψηλού συναλλάγματος του δολλαρίου και της μείωσης του τουρισμού. Η ανεργία είναι, πρώτ'απ'όλα, ένα ανθρωπινό πρόβλημα, όχι μόνον οικονομικό. Θα ήθελα να πω κάτι για τα άτομα, όχι για προϋπολογισμούς, έξοδα ή δαπάνες. Το 10% του εν ενέργεια πληθυσμού δεν έχει δουλειά σ'αυτή τη στιγμή. Οι συνέπειες είναι πολλές: ψυχικές αρρώστιες, στεγαστικά δάνεια που δεν πληρώνονται, κακή ποιότητα ζωής για τις οικογένειες (ακόμα περισσότερο αν βλέπουμε τον δείκτη πληθορισμού της Ελλάδας, ο οποίος πολλαπλασιάστηκε εξαιτίας του ευρώ). Πολύ λίγο μπορούμε να κάνουμε ως πολίτες για να αλλάξουμε αυτά τα πράγματα. Αλλά τί μπορουν να μας προτείνουν οι αρχές; Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει όλα τα πρωσωπικά προβλήματα (έτσι λένε οι φιλελεύθεροι) αλλά οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα για μία θέση εργασίας, όπως γράφει το Σύνταγμα του 1975, που ισχύει ακόμα. Η κυβέρνηση πρέπει να νομοθετεί καλά την αγορά εργασίας, πρέπει να χρησιμοποιήσει με λογική τους φόρους που πληρώνουμε, και πρέπει να δημιουργήσει κέντρα για τους ανέργους, τα οποία μπορούν να τους βοηθήσουν για να βρουν δουλειά σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας ή του εξωτερικού. Οι άνεργοι, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να μάθουν να βρουν δουλειά. Δεν μπορείς να περάσεις όλη την ημέρα μη κάνωντας τίποτα, καθισμένος στο σπίτι και μετά να πείς' ""Κάτω η κυβέρνηση! Δεν κάνει τίποτα υπέρ τους ανέργους!"" Η λύση του προβλήματος, βέβαια, δεν είναι απλή. Κάθε άνεργος έχει μέσα μια μικρή (ή μεγάλη) τραγωδία: η έλλειψη μόρφωσης όταν είσαι πενηντάρης μπορεί να μην έχει λύση. Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες έχουν άλλα μεγάλα προβλήματα. Οι θεωρητικοί του καπιταλισμού λένε ότι η ανεργία είναι κολλημένη με τον καπιταλισμό: το σύστημα χρειάζεται ανέργους για την καλή λειτουργία του. Ας ελπίζουμε, ωστόσο, ότι μια άλλη άποψη, πιο ανθρωπιστική, να μπορεί να νικήσει εναντίον αυτών των συντηρητικών ιδέων. 

Αγαπητοί μου αναγνώστες, σας ευχαριστώ για την υπομονή σας και τα λέμε την επόμενη βδομάδα. 

Δημήτρης Πανσέληνος
