Επί πολλα χρόνια θεωρώ οτι έχω δύο πατρίδες: την Ολλανδία , όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα και την Ελλάδα, την πατρίδα του άντρα μου, την οποία την αγαπώ και την έχω αγγαλιάσει. Μένω περίπου το μισό χρόνο στην Ολλανδία και το άλλο μισό χρόνο στην Ελλάδα.

Στην Ολλανδία μένω στο κέντρο μίας μεγάλης πόλης (της Ουτρέχτης) και στην Ελλάδα στην εξωχή (στο Λαγονίσι στην Αττική).

Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι τεράστια. 



Στην μεγάλη πόλη και τόσο περισσότερο στην Ολλανδία οι άνθρωποι είναι λιγότερα επικοινωνικοί και δεν ασχολούνται πολύ με τους γειτωνές τους. Το πλεονέκτιμα της πόλης όμως είναι πως έχουμε τα πάντα κοντά: τα μαγασιά, τα λεοφορεία, τα θέατρα, κλπ.



Στην εξοχή στην Ελλάδα απο την άλλη έχουμε πολύ επικοινωνία με τους γείτωνες. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουνε γίνει πραγματικοί καλοί φίλοι. Μας έχουνε επισκεφτεί και στην Ολλανδία. 

Βέβαια το εξοχικό μας είναι μικρό και δεν έχει την ίδια άνεση με το σπίτι της Ολλανδίας, π.χ. δεν έχει καλοριφέρ, αλλα είναι γουστόσικο και έχει ένα φανταστικό κύπο.

Δηλαδή στην Ελλάδα χαίρομαι καθε μέρα το κλίμα, τον κύπο μου και τους γείτωνες.
