Στον σύγχρονό μας κόσμο, μερικά σοβαρά θέματα έχουν επιφέρει, και συνεχίζουν να επιφέρουν, ένα υψηλό επίπεδο μετανάστευσης.  Οι πόλεμοι που καθιστούν εκατομμύρια πολίτες άστεγους, καθώς και η οικονομική ανισότητα μεταξύ των χωρών, ωθούν πολλούς να ψάξουν μια καλύτερη ζωή έξω από την χώρα προέλευσής τους, ιδιαίτερα στις δυτικές χώρες· στην ΕΕ, στο ΗΒ, στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία κτλ.



Η μετανάστευση δεν συσχετίζεται όμως πάντα με τέτοια προβλήματα.  Πρόκειται επίσης για την ανθρώπινη ελευθερία, για τις επιλογές και τις ευκαιρίες.  Αυτοί που δεν αναγκάζονται να φύγουν από τη χώρα τους, αλλά βρίσκουν αγάπη, ή μια καλή δουλειά, ή έναν τρόπο ζωής που τους ταιριάζει· και αυτοί είναι μετανάστες.



Ιδίως για αυτούς που καταφεύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια, η ενσωμάτωση στην χώρα υποδοχής μπορεί να είναι δύσκολη.  Αντιμετωπίζοντας έναν ασυνήθιστο πολιτισμό και μια νέα γλώσσα, δυσκολεύονται συχνά να τα καταφέρνουν.  Η συμπαράσταση του κράτους εδώ είναι κρίσιμη.  Όταν η κυβέρνηση επιχορηγεί γλωσσική και επαγγελματική εκπάιδευση για τους νεοφερμένους μόλις φτάσουν στη χώρα, τα μακροπρόθεσμα αποτέλεσματα είναι καλύτερα και για τους μετανάστες τους ίδιους, και για το οικονομικό και κοινωνικό μέλλον της χώρας.



Δυστυχώς, η κοινωνική ένταξη συζητείται ενίοτε λες και ήταν η ευθύνη μόνο των μεταναστών.  Η χώρα υποδοχής, και οι πολίτες της, θα έπρεπε ωστόσο να συμμετέχουν στη διαδικασία.  Όλοι εμείς θα ευεργετούσαμε από έναν περίγυρο όπου αντί για στερεότυπα και προκαταλήψεις, έχουμε σεβασμό και κατανόηση.
