Μια σημαντική εμπειρία στη ζωή μου

Νομίζω κάθε ζωή είναι πλούσια τών εμπειρίων, εάν ζούμε όλα ευχαριστικά. Οταν ήμουν φοιτητρία στό Πανεπιστήμιο του Νεάπολη κέρδισα μία υποτροφή γιά τήν Ελλάδα, ως εξωτερική μαθητής.

Ετσι ήρθα στήν Αθήνα, τότε ήμουν είκοσι τρείς χρονών. Εμεινα εκεί τρείς μήνες θαυμαστές. Ηταν μαζί πολλές φοιτητές από όλη τήν Ευρώπη και να κάναμε μικρή κοινότητα. Κανονικά στήν εβδομάδα όλοι πήγαμε στο Πανεπιστήμιο, είχαμε μαθήματα κάθε πρωί. Αλλά στο μεσιμέρι είχαμε ραντεβού στό εστιατόριο τών φοιτητών. Πάλι τό βράδυ περάσαμε καιρό μαζί, πάντα μάς πούμε σε ενα Καφέ στήν Εξάρχια, μετά φάγαμε στό σπίτι καπού. Ηταν πολύ ωραίο γιατί έκαστος μαγείρευε τό φαγητό τής χώρας τού, ετσί είχαμε τό ιταλικό βράδυ μέ πάστα καί πίτζα, ισπανικό βράδυ με παέλλα, γαλλικό βράδυ με ομελέττα καί κρέπα, αγγλικό βράδυ με κρέας με σάλτζες, γερμανικό βράδυ με λουκάνικα και μπίρα. Αλλά αγαπάμε και τό ελληνικό φαγητό, συχνά πήγαμε στίς ταβέρνες, στο μοναστιράκι, φάγαμε σούβλακια, χωριατική, καί τέτοια καί ακούσαμε μουσική. 

Στό σαββατοκύριακο εγώ κανονικά πήγα στη Κορινθία, στό Κιάτο, πού έχω φιλούς μού, καί εμείνα εκεί, όπως ήμουν στήν οικογένεια μού. Η μεγάλη αγάπη με αυτούς φίλους μεγαλώνει πάντα καί τώρα είμαι καί η νοννά τής μία κοπέλλας. 

Τώρα κάθε καλοκαίρι, όταν μπωρώ, περνώ τίς διακοπές μού εκεί.

Με αύτους φίλους πού είχα στήν Αθήνα ακόμα έχω γνώση μέ Φακεβοοκ.


