Θυμάμαι ένας μέρας, εδώ και πολλά χρόνια, γύρισα την νύχτα στο σπίτι μου. φόρεσα μέσα στο τσάντα αρκετά χρήματα γιατί μερικοί φίλοι μου το είχαν βαζει. .εί για να το δόσουν για ένα ομάδα και εγώ το κράτησα στο σπίτι μου για να το βαζω στην τράπεζα τον επόμενο μέρα. Δεν υπήρξε κανένας στο δρόμο. Τα μαγαζιά και τα στιατόρια ήταν κλειστά. Συχνά είδα ένα άνδρα πίσω από μένα. Δεν έδωσα σημασία. Θα είχαν περάσει 5 λεπτά και σημειώσα ότι ο άντρας αυτος μου κυνηγήσε. Προχώρησα γρέγορα και αυτός προχώρησε πίο γρέγορα. Ηρθαμε πρόσωπο με πρόσωπο. Πάγωσα. τί θα κάνω, έτρεχα, έτρεχα γρέγορα ενώ έξαχνα τα κλεδιά μου και έφτασα στο σπίτι και άνειξα νευροτική την πόρτα. Παραλίγο να πάθβ έμφραγμα.
Μετά νόμισα ότi δεν ήταν σωστό ότι έκανα γιατί μπόρεσε να ήταν επικίνδυνο αν ο άνδρας που έπιασε άλλα δεν ξέρουμε ποτέ τι αντίδραση θα έχουμε ενάντι μία απροσδόκητα κατάσταση που συμβαινει απροσδόκητα.
Πώς αντιμετωπίζουμε έναντο...πία απροσδόκητη κατάσταση. Τέλος πάντα όλλα τελιώσε καλά τελος καλό-όλα καλά
