Αγαπητέ κύριε,σχετικά με το συνέδριο,το οποίο θα γίνει σύντομα,θα ήθελα να σας στείλω κάποια γράμματα,τα οποία περιγράφουν την άποψη μου σε σχέση με την κατάσταση των ατόμων με ειδικές ανάγκες στη σημερινή κοινωνία.

Η πρώτη στάση θα είναι στα άτομα,τα οποία δεν έχουν καμία ικανότητα να δουν.Το διάβασμα είναι σημαντικό.Πρέπει όλα τα χαρτιά,τα βιβλία,όλες οι πινακίδες να μπορούν να διαβαστούν από τους τύφλους.Πρέπει να τους παραδωθούν συστήματα διαβάσματος.Στον δρόμο πρέπει να έχουν περισσότερα ακουστικά σημεία,και,σε μερικές περιπτώσεις,να έχουν κάποιον ,ο οποίος τα ακολουθεί

Από την άλλη πλευρά έχουμε όσους δεν μπορούν να ακούνε.Στους οργανισμούς του κράτους,πρέπει να βρεθούν άτομα,τα οποία ξέρουν να μιλούν τη γλωσσα των κουφών,και το ίδιο πρέπει να συμβεί στις ειδήσεις της τηλεόρασης.Εκεί χρειάζονται και υποτίτλοι στις ταινίες κ.τ.λ.

Λόγω των ατυχημάτων κυκλοφορίας,έχει μεγαλώσει ο αριθμός ανθρώπων που δεν μπορούν να περπατούν.Σ'όλα τα πεζοδρόμια,σ'όλες τις πολυκατοικίες,σ'όλα τα κτήρια,πρέπει να υπάρχουν θέσεις από τις οποίες μπορουν να περνούν,να κατεβαίνουν και να ανεβαίνουν.Φυσικά,όπου υπάρχουν περισσότεροι από έναν όροφο,πρέπει να υπάρχουν και ανελκυστήρες.

Για να τελειώσω,όσοι έχουν άρρωστιες σε σχέση με το νού,όπως η σχιζοφρένεια,πρέπει να ελεγχθούν σοβαρά από το κράτος.Χρειάζονται περισσότεροι ιατροί,περισσότερα νοσοκομεία...

Εάν θέλουμε όλα αυτά να είναι δυνατά,το κράτος πρέπει να ξοδέψει περισσότερα χρήματα που μπορούνε να προερθούν απο το στρατό.

Αυτές οι απόψεις θα θέλουν περιπου μισή ώρα για να τις υποστηρίξω καλά.

Με τιμή

(υπογραφή)




