Αγαπητέ κύριε,διάβασα στο περιοδικό σας οτι θέλετε να έχετε πληροφορείες σχετικά με τα παιχνίδια που παίζαμε οταν ήμαστε μικροί.

Εγώ τώρα είμαι σαραντάχρονος και θυμάμαι με νοσταλγία τα παιδικά μου χρόνια,και βλέπω πώς άλλαξαν τα πράγματα στην τελευταία εποχή της ζωής μου. Όταν εμείς ήμαστε μικροί,βγαίναμε συχνά στο δρόμο και περνούσαμε πολλές ώρες έξω.Τώρα όμως ,τα παιδιά είναι πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση ή παίζουνε με τον υπολογιστή χωρίς να βγούνε στο δρόμο.

Θέλω τώρα να σας περιγράψω μερικά απο τα αγαπημένα μου παιχνίδια: Στο πρώτο παιχνίδι (που δεν έχει συγκεκριμένο όνομα) αποτελούσαμε δύο ομάδες:στην μια απο αυτές ομάδες ανήκουν οι ""αστυνόμοι"" και στην άλλη οι ""κλέφτες"". Οι πρώτοι έχρεχαν κυνηγώντας τους άλλους,πυροβολώντας με ξυλινά πιστόλια,αλλά ευτυχώς,κανείς δεν είχε σοβαρά τραύματα.

Ένα άλλο παιχνίδι που θυμάμαι με νοσταλγία είναι το ποδόσφαιρο που είναι ενα παλαιό παι παγκόσμιο παιχνίδι,αλλά σ'εκείνους τους χρόνους ήταν κάτι διάφορο.Σ'εκείνη τη εποχή οι μπάλες δεν ήταν τόσο όμορφες και καλές όπως είναι σήμερα,και έπρεπε να παίξουμε στο δρόμο γιατί τα αυτοκίνητα που περνούσαν ήταν λιγότερα απο σήμερα.

Όπως βλέπετε,τα παιχνίδια αλλάξουν σύμφωνα με την εποχή στην οποία ζούμε,αλλα το παιδικό πνεύμα μείνει και θα μείνει εις αεί χωρίς να αλλάξει.

Τώρα,το παδόσφαιρο είναι στο κομπιούτερ και οι ""κλέφτες"" στην τηλεόραση,

αλλά εμείς συνεχίζουμε να έχουμε τις παιδικές αναμνήσεις και το παιδικό μας πνεύμα.

Μετά τιμής
