Η πρόοδος πάντα βρίσκεται σε κίνηση, και η κίνηση είναι ζωή. Κανείς δεν μας προειδοποιούσε, ότι αυτή η κίνηση μπορεί να έχει αρνητικές πλευρές ή ακόμα και να κάνει βήματα πίσω στην εξέλιξή μας ως κοινωνία. Έτσι κι αλλιώς, δεν έχουμε δικαίωμα να σταματήσουμε - δεν θα μας συγχωρήσουν οι επόμενες γενιές, θα μας θυμούνται, όπως έμεις τον Μεσαίωνα στη Δυτική Ευρώπη.
Τα πράγματα, όμως, δεν ξεχωρίζονται σε άσπρα και μαύρα, κι οι τεχνολογικές εφευρέσεις πάντα κάτι ανακαλύπτουν. Αποτελούν ελάχιστα μία εμπειρία και συνήθως μας οφελούν με έναν ή τον άλλον τρόπο. Αυτό που παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο, κατά τη γνώμη μου, είναι το πώς τις χρησιμοποιούμε, και δεν υπάρχει ένα καλύτερο επιχείρημα απ΄αυτό που παρατηρούμε όλοι στους καιρούς της πανδημίας. Εδώ και πολλά χρόνια η ανθρωπότητα γνωρίζει και εφαρμόζει αυτά που κάποτε ήταν καινοτομίες, και είναι κρίμα που μέχρι τώρα τόσοι από εμάς τα θεωρούν κάτι ξένο και επικίνδυνο. Τόσοι από εμάς έπρεπε να βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές τους καθημερινά, όταν έρχονταν στη δουλειά, αν και μπορούσαν να την εκτελούν εξ΄ αποστάσεως. Τα μόνα που τους εμπόδιζαν ήταν η έλλειψη της εμπιστοσύνης στις τεχνολογίες, στους συνεργάτες, και η αντίσταση κατά των οτιδήποτε αλλαγών. Εγώ ως φοιτητής ένιωσα μια απερίγραπτη αύξυση στην ποιότητα εκπαίδευσης και δεν μπορώ να δικαιολογήσω την άρνηση στη χρήση των λεγόμενων ""νέων"" εφαρμογών.
Κατ΄αυτόν τον τρόπο, δεν είναι εύκολο να αποφασίσουμε, αν η εξέλιξη είναι θετική αμέσως τη στιγμή που γίνεται, θα το καταλάβουμε μόνο εκ των υστέρων. Αυτό που σίγουρα ισχύει είναι ότι η ανθρωπότητα τρέχει μια κούρσα σε απόσταση χιλιαετίων, και για το μέλλον της η οποιαδήποτε εμπειρία θα είναι χρήσιμη.

