Την προηγούμενη καλοκαίρι πήγα με το σκάφος μου στην Ελλάδα. Πρώτη έπλευσα από το Μποδρούμ μέχρι το Αϊβαλί. Ήμουν μόνος μου για αυτήν την κομμάτι του ταξιδιού. Μου πήρε τρεις ημέρες. Στην Αϊβαλί τρεις φίλους μου προσχώρησαν και μαζί πλεύσαμε μέχρι το Νησί Σκιάθος. Δεν ήταν εύκολο. Μας πήρε είκοσι ώρες και ζήσαμε μπόρες ανάμεσα.



Στο Σκιάθο κάναμε τα διαδικασίες για να μπέη στην Ελλάδα. Το τελωνείο ήταν λίγο δύσκολο για να βρουν αλλά την υπεύθυνη ήταν πολύ ευγενής. Μετά έπρεπε να πηγαίνουμε στην αστυνομία. Δεν ήταν τόσο εύκολο. Έπρεπε να πάρουμε έναν τάξη επειδή ήταν πολύ μακρυά από το λιμάνι. Στην αστυνομικό τμήμα περιμέναμε περίπου δυο ώρες για να τελιώσουμε τις διαδικασίες. 



Μετά όλα τα αυτά ήμασταν ελεύθερος για να επισκεπτόμαστε το νησί. Μου άρεσε τον Σκιάθο. Είναι γεμάτη τουρίστες και πολύ ζωηρός επειδή έχει ένα αεροδρόμιο. Υπάρχει καλές ταβέρνες και καφέδες γύρο από το λιμάνι. Δύστυχος το λιμάνι είναι μικρό και δεν μπορώ να δέσω τον σκάφο στην προβλήτα. Πρέπει να αγκυροβολήσω  έξω από το λιμάνι και πάρω την λέμβος του σκάφους. 



Το αεροδρόμιο είναι περίεργο. Είναι πολύ κοντός, δίπλα στην θάλασσα και τα αεροπλάνα πρέπει να πετούν τόσο χαμηλά ότι δεν μπορούμε να αγκυροβολήσουμε κοντά στην αεροδρόμιο. Το επίπεδο θορύβου από τα αεροπλάνα είναι άλλη πράγμα. Παρά όλους είμαι πολύ ευτυχισμένος όταν είμαι εκεί.




