θα ήτελα να πω οτι εχει μεγαλη αξια για μενα η προσεγγιση μιας γλωσσας με ιστορικο για τον κοσμο που έχει το στιγμα της σε άλλους πολιτισμους οι οποίοι τη μελοντουν ερμηνεουν. Επισης οτι ειμαι ευγνώμων που την μαθαινω απο γηγενεις καθηγητες. Μου αρέσι ιδιαίτερα το γραμμα. Η το οποίο στα ισπανικά ειναι σιωπιλό ενω στα νέα ελληνικα εκτος του εχει τον δικο του ήχο στις λέξις, ειναι και εωα άρθρο απο τα ομορφα: το θηληκό. Μερικες λεξις που μας προβληματιζου στη σημερινη κοινονια και ξεκινουν με αυτό το γάαμμα ειναι: ηpωισμός, ηθικη, ηδονη, ηγενομνας, ησυχαζω... Ομοίως η ηχητική και ρυθμικη προφορά του καθος και οι σθγκεκπιμενές εννοιες το καθιστούν πολυ πλουσιο και ταυτοχρονα λίγο δύσκολο, αν και χαρουμενο και φιλικό. Οι γραμματικοι κανονεσ αποκαλυπτουν τιζ δομές μιας κοθλτυρας σε σθνεγή εξελιξη και μετασχηματισμό, βαση ρητων κοινωνικων συμφωνιων και ανεπισημον και βρισκονται σε λεκτικη συνδεση με τον χρονο που πιστεθω οτι καθοριζει τον τροπο συσχετηις με το περιβάλλον: δηλαδη το υγρο στοιχείο που χαρακτηριζει την χώρα.
