Κάθε οργανωμένη κοινωνία, την οποία διέπει ο πολιτισμός και η κουλτούρα παράγει και τους εκάστοτε μύθους, θρύλους και πόσο μάλλον προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες. Αυτές είναι προσαρμοσμένες στα αντίστοιχα ιδιαίτερα γνωρίσματα, την οποία χαρακτηρίζουν αλλά και προσδιορίζουν. Ωστόσο, αν και θεωρούνται αναχρονιστικές, αρκετοί συνεχίζουν να τις πιστεύουν και να συμβαδίζουν με αυτες σε σημείο που τροποιούν καθοροστικά τον τροπο ζωης τους.

Αρχικά, στην Ρωσία, την χωρα όπου κατάγομαι έχουμε αρκετές προκαταλήψεις που ορισμένες παρουσιάζονται κοινές με τις ελληνικές. Πιο συγκεκριμένα, η μαύρη γάτα θεωρείται ""συνώνυμο"" της γρουσουζιάς και της κακής τύχης. Επίσης, η ανοιχτή σκαλα θεωρείται αρκετά μακάβρια ειδικότερα αν περάσεις απο το κάτω, συμβολίζει τον θάνατο. Ακόμη, η ύπαρξη άδειου κάδου-καλαθιού είναι συνυφασμένη με την εννοια της φτώχειας. 

Κατά την άποψη μου, οι προκαταλήψεις αν και αντοικατροπτιζουν ένα πολιτισμικό στοιχειο του εκάστοτε εθνους δεν στηρίζονται σε λογική επιχειρηματολογία.Υπο λαμβανέται ως θεωρία που η τοποθέτηση της περιλαμβάνει συναισθήματα περιφρόνησης και απέχθειας. Για το λογο αυτό πεπαιδευμένος και μη άτομα θα πρεπει να αποφεύγουν να τις ενστερνίζονται διότι τις περισσοτερες ταλανίζουν και περιορίζουν καθοριστικά τον τρόπο ζωης τους.
