Η εξέλιξη του κόσμου τα τελευταία 50 χρόνια έχει αλλάξει το πρόσωπα της ""μητέρας Γης"" με έναν πολύ σημαντικό τρόπο. Στην εποχή των προγόνων μας, η πλειοψηφία του πληθυσμού ζούσε στα χωριά, και αποκτούσε τα μέσα ζωής του χάρη στην δουλειά στους άγρους. Αυτός ο κανόνας, όμως, ανατράπηκε από τα θεμέλιά του με την έναρξη της λεγομένης ""Βιομηχανικής εποχής"". Ο φαινόμενος του ""BOOM"" της Βιομηχανίας έλαβε μέρος στην κεντρική Ευρώπη, Αγγλία και Αμερική κατά την πορεία του 19' αιώνα. και ένα από τα πολλά αποτελέσματα των κοινωνικών, πολιτιστικών και οικονομικών αλλαγών ήταν ότι οι οικονομικοί πυρήνες έπαψαν να βρίσκονται στους άγρους, αλλά στις πόλεις, όπου συγκεντρώθηκαν οι Βιομηχανίες. Μπροστά σε αυτές τις νέες συνθήκες, οι άνθρωποι της επαρχίας αναγκάστηκαν να προοριστούν προς τα αστικά κέντρα, επειδή η καλλιέργεια των άγρων δεν τους έδωσε πια χρήματα. Έτσι, σε αυτό το μέρος του κόσμου που σήμερα θεωρείται ""πρώτος κόσμος"", το πρώτο βημα της αστυφιλίας πραγματοποιήθηκε. Το δεύτερο βήμα έγινε από το 1950, περίπου, όπου η μεταπολεμική ειρηνική κατάσταση διευκόλυνε μία καινούργια αύξηση της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας, χάριν στην οποία προέκυψε η δεύτερη έκρηξη της Βιομηχανίας, οι συνέπειες της οποίας ήταν ότι σχεδόν όλοι όσοι είχαν παραμείνει στους άγρους, έκαναν την μετακόμισή τους στις πόλεις. 

Έτσι καταλαβαίνονται οι σημερινές μας συνθήκες: κανείς δεν θέλει να δουλεύει στην επαρχία, και, συνεπώς, ο πληθυσμός εκεί γίνεται όλο και πιο ηλικιομένως. Αντίθετα, ο κόσμος που συγκεντρώνεται στα αστικά κέντρα είναι νέος, δυναμικός και απαιτητικός, και ψάχνει ευκαιρίες στον ""αστικό παράδεισο"" που πολλές φορές δεν βρίσκει. Το μόνο που βρίσκει είναι ενδεές υπηρεσίες, γεμάτα προάστυα, μόλυνση, και, γενικώς, μεγαλουπόλεις που είναι ανίκανες να δεχτούν μια τέτοια αύξηση των πολίτων της σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Αυτή είναι η ""ενοχλητική"" κατάσταση που έχουμε εμείς στο πρώτο κόσμο, αλλά, έχουμε σκεφτεί τι γίνεται στα μέρη του τρίτου κόσμου, και του κόσμου σε πορεία εξέλιξης, τα οποία άρχισαν πρίν από σχετικά λίγα χρόνια την ασυφιλία τους; τι θα γίνει όταν θα φτάσουν στην ακμή τους; Πρέπει να βρούμε τα μέτρα για να σώσουμε τόσο οικολογικά, όσο και οικονομικά τον πλανήτη μας.
