Το βιβλίο του Στέφαν Τσβάϊχ ""Το γράμμα μιας άγνωστης"" διάβασα όταν ήμουν νέα και αυτή την Ιστορία τότε με πείραξε πολή. 
Κάποτε ζούσε μία φτωχή χήρα με την κόρη της αδύνατο παιδί 13ον χρονών. Ητανε (ο τόνος πάνω στο Η) πολή ήσυχοι, κανένας δεν ερχόταν στο σπίτι τούς. 
Μία μέρα στο διπλανό διαμέρισμα ηρθε ένας καινούριος κάτοικος, νεαρός όμορφος άντρας.
 Πόσο άλλαξε η ζωή του κοριτσιού μας, πια τον αγάπισε απο τον πρώτο βλέμα, άρχισε να παρακολουθεί τον γείτονα, όπος περνούσε την ζώη του με χαρούμενες πάρτες, με γέλια, με διάφορες γυνέκες.
 Και όταν η χήρα με την κορη της αλλάξανε σπίτι, το κοριτσάκι μετά απο το σχολείο της πάντα ερχόταν στο παλιό σπίτι παρακολουθούσε κρυφά, μήπος να δει την αγάπη της.
 Έτσι περάσανε τα χρόνια. Το κορίτσοι έγινε μια όμορφη γυναικα, και αυτή πέρασε από το σπίτι του και ο άντρας δεν την γνώρισε, στο τέλος την πλήρωσε νόμισε πος είταν πόρνη. Αυτή ήταναι η πρώτη 
και η τελευτεία φορά, αλλα η ηρωιδα μας γέννησε ένα αγοράκι, και ήτανε πολή ευτυχισμένη, σηνέχισε να τον αγαπάει, και καθε χρόνο έστειλνε για τα γενέθλια του άσπρα τριανταφηλλα.
 Μια φορά σε αυτόν δεν ήρθανε λουλούδια, αλλά ήρθε ένα γράμμα απο την γυναίκα, που τον αγαπούσε όλλη τη ζώη της. Σεαυτο το γράμμα έγραψε όλλη την ιστορία της και αν αυτός τώρα το διαβάζει, τότε 
αυτή πέθανε, οπος πέθανε και το παίδί τους μία μέρα που κόλλησε εκείνη με βαριά αρρώστια.
