Πέρσι μαζί με τον άνδρα μου αποφασίσαμε να πάμε στην Πολωνία. Ήτανε είκοσι τρείς Δεκεμβρίου 2016. Δύο μέρες πρίν τα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα είναι για μας πολύ σημαντικό(ή) εμείς οι καθολικοί γιορτάζουμε στις 24 Δεκεμβρίου. Το βράδυ μαζευόμαστε με την οικογένεια στο τραπέζι, τρώμε, τραγουδάμε τα κάλαντα. Τη γιορτινή αυτή περίοδο όλα τα σπίτια είναι στολισμένα με χριστουγεννιάτικα δέντρα και πολύχρωμα φωτάκια. Στις 25 Δεκεμβρίου, ανήμερα τα Χριστούγεννα , οι Πολωνες πάνε από νωρίς στην εκκλησία για να γιορτάσουν τη γέννηση του Χριστού. Το μεσημέρι τρώνε όλοι μαζί στο γιορτινό τραπέζι. Την δεύτερη μέρα μαζε-
υόμαστε με την οικογένεια και δίνουμε τα δώρα μας.
Βρήκαμε πολύ φτηνά εισιτήρια πενήντα ευρώ το άτομο. Με αεροπλάνο σε δυο ώρες φτάσαμε στην Βαρσαβία. Όταν βγήκαμε από το αεροπλάνο, δεν το πιστευα έκανε τόσο πολύ κρύο, χιονίζε παρά πολύ και φυσούσε δυνατά. Ήτανε μείον δεκα πέντε βαθμούς. Ο πατερας μου μας περίμενε μέσα στο αυτοκίνητο. Το σπίτι μου είναι εκατό χιλιόμετρα από την Βαρσοβία. Το αυτοκίνητο οδηγούσα εγώ γιατί ο πατέρας μου ξέρει ότι αγαπάω να οδηγώ το χειμώνα πού έχει χιόνι. Είχαμε ακόμα δέκα χιλιόμετρα να φτάσουμε στο σπίτι της μαμάς μου. Πού σταμάτησε το αυτοκίνητο, ο ανδρας μου λέει: ""τι έγινε"". Εγώ απαντάω ""δεν ξέρω"". Ο πατέρας μου γελάει, και μας λέει ότι δεν έχει βενζίνη. Χιόνισε τόσο πολύ πού δεν έβλεπα τίποτα, και δεν ήξερα πού είμαστε. Σταμάτησε ένα μεγάλο φορτηγάκι, εγώ τρόμαξα πολύ. Ένας άνθρωπός μας ρωτάει ""Χρειάζετε βοήθεια;"" Ο άντρας μου ρωτάει ""κύριε μήπως έχετε βενζίνη; Απαντάει ""βεβαίως μισό λεπτό να σας δώσω δέκα λύτρα. Ήμασταν τόσο πολύ χαρούμενοι.
Φτάσαμε στο σπίτι γρήγορα, οταν βγήκαμε απο το αυτοκίνητο σταματησε το χιόνι και βγήκε ο ηλιος.
