Χτες το απόγευμα,ενώ περπατούσα γύρω στην γειτονία ,συνάντησα την Ελένη,την συμμαθήτρια στο γυμνάσιο.Τελείως τυχαία!Είχαμε να δούμε πολλά χρόνια επείδη πήρε στο εξωτερικό εξωτερικό να σπουδάσει με την οικογένεια της.Με ρώτησε αν ήμουν η Μαργαρίτα ενώ δεν την γνώρισα αμέσως.Μου είπε ότι είχα αλλάξει πολλά,όπως τα κοντά μαλλιά και περισσότερα κιλά.Την θυμήθηκα αμέσως μετά.Της είπα ότι είχε αλλάξει πολλά επίσης.
Γελώντας περπατήσαμε μαζί.
Μου είπε ότι είχε απομνημονέψει την ζωή του γυμνασίου.Της συφώνησα ότι είχαμε πάει στο γυμνάσιο μαζί.Μου είπε ότι είχε γραφτεί σε ένα πανεπιστήμιο στην Αυστραλία και θα γύριζε στο πανεπιστήμιο τον Σεπτέμβριο.Μου διηγήθηκε τι δύσκολη ήταν η ζωή στην αρχή.Μου είπε ότι δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει με τους συμμαθητές και ήταν πίσω στα μαθήματά της.Μου είπε ότι είχε μάθει προκομμένα και επιτέλους τα είχε καταφέρνει.Της απάντησα με τα συγχαρητήρια .
