Μία η μέρα από τη μνήμη μου

Κατά τη γνώμη μου, το καλοκαίρι- η τέλεια εποχή του χρόνου, γιατι είναι πολύ ζεστό, όμορφο όλα γύρω, και έχουμε μια μεγάλη ευκαιρία για να χαλαρώσουμε. Μπορούμε να πάμε πουθενά, να περάσουμε μια υπέροχη στιγμή στη λίμνη, στη σκιά του σμαραγδένιο πράσινο, πιτσίλισμα γύρω στο ζεστό νερό. Και μπορούμε να πάμε στα βουνά, για να φοριέται στο ποδήλατο η παίζοντας όλα τα είδη των παιχνιδιών.
Θέλω να μοιραστώ τις εντυπώσεις από την πιο αξέχαστη στιγμή στην τελευταιά μου καλοκαιρινές διακοπές στην Πατρίδα μου..
Τον Ιούνιο, η οικογένειά μου και εγώ οργανώμαστε ένα ταξίδι στο δάσος για το μπάρμπεκιου. Ήταν διαζευγμένη μια φωτιά, μαγειρεμένο το κρεας. Ενώ οι γονείς μου είχαν την προετοιμασία δείπνο, πήγα στο δάσος για να την εργασία η όρεξη.
Δάσος ήταν μεγάλος. Ο αέρος γέμισε με αρώματα των λουλουδιών, μελιού και φλάυλες. Ολα ήταν πράσινο, το μόνο κορμούς δέντρων φωτεινά. Κελαηδιών των πτηνών στη δική τους γλώσσα, να χτυπήσει την δρυοκολάπτης.
Ξαφνικά άκουα ύποπτους θορύβους. Μου φάνηκε ότι κάποιος δίπλα μου. Γύρισα και είδα ένα φίδι συσπάσε. Δεν θυμάμαι τι έμοιαζε τόσο πολύ ήμουν φοβισμένη. Σιγά-σιγά άρχισα να υποχωρώ και έσπευσα στο στατόπεδο μας. Αποφάσισα να μην πω την μητέρα μου να μην ανησυχείτε για αυτο. Αργοτερα, μετά το δείπνο, να κάνουμε αρκετό διασκέδαση, πήγαμε σπίτι μας.
Ο χρόνος κυλά πολύ γρήγορα. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να επαναλάβουμε αυτές τις στιγμές και τις αισθήσεις. Αλλά πιστεύω οτι θα γύνει πολλές ευτυχισμένες στιγμες ακόμα στην ζωή μας!
