Κερκύρα Ιούλιο 2016
Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Πάλι στην Κερκύρα. 
Χτες το βράδυ φτάσαμε στις οκτώ και τέταρτο. Οδήγισα πολύ προσεκτικά γιατί το καλοκαίρι υπάρχει πολύ κόσμο στην πολή και πολλή κίνηση.
	Στο χοριό στις δέκα βγήκαμε μαζί στο εστιατόριο «Ο Μπρούκλις». Το κοτόπουλο ήταν καταπληκτηκό.
	Σήμερα έκανε πολύ ζεστή. Ήπιαμε έναν καφέ μετά πήγαμε στην παραλία. Κάναμε ηλιοθεραπεία. Εγώ έκανα μπάνιο αλλά το νερό ήταν παρα πολύ κρύο και η Γαï αποφάσισε όχι.
	Η θάλασσα ήταν πραγματικά λίγο φρεσκη αλλά μετά μερικά λέπτα ήταν άνετη.
	Στη μια πήγαμε στο εστιατόριο «Γρατσέλα». Αύτο βρίσκεται πάνω από τον άμμος με όμορφη θέα της θάλασσας και των νήσιων.
	Φάγαμε ελληνικά σαλάτα με ένα πιάτο καλαμαράκια. Φαντάστικο!
	Το απογεύμα έμαθα τα ελληνικά και διάβασα το βιβλίο μου. Είναι αρκέτα ενδιαφέρον – ένα θρίλερ.
	Το βράδυ πήγαμε όλοι μαζί στο εστιατόριο «Θάλασσα» που ο Σπίρος μας κάλεσε.
	Πήγαμε για ύπνο στη μια και μισή – κουρασμένοι αλλά ευτυχισμένοι.
Τι λέει το ψάρι;
«Τι λέει το ψάρι;» μου ρότησε η Γαï.
«Σαράντα πέντε!»
«Όχι. Δεν σε πιστεύω!!»
«Αλήθεια. Σαράντα πέντε.»
Φέτως στο Ιανουάριο πήγαμε για πέντε μέρες στο Λαντζαρώτε. Κάθε μέρα εγώ έκανα μπάνιο στην θάλασσα αλλά το νερό ήταν πάρα πολύ κριή – δεκατέσσερα βάθοι – Βρρρ.
	Μία μέρα έβλεπα μια γυναίκα με τον άντρα της- ήταν και οι δύο ηλικιωμένοι.
«Vierzehen Graden» μου ήπιε.»Das ist sehr sehr kalt.” Χαμογέλασε. Μιλάω λίγο γερμανικά και για αυτό  κατάλαβα.
	Η γυναίκα κράτησε ένα θερμομέτρο στο χέρι. Ήταν σαν ένα ψάρι. Ήταν για το μπάνιο των μορών.
	Μου άρεσε πολύ αύτο το θερμομέτρο και μετά, στο σπίτι μας στην Αγγλία, αγόρασα ένα το ίδιο από το Αμαζόν. Δεν κοστίσε πολύ.
	Τώρα όταν πηγιένο στις διακοπές μου πάντα παίρνω το θερμομέτρο.
	Στην θάλασσα είναι τριάντα βάθοι και στο κρεβάτι στο άμμος της παραλίας είναι σαράντα πέντε.
	«Τι λέει το ψάρι σήμερα;»
