Σήμερα η Ελλάδα έχει να παλέψει ένα, ακόμη ένα, σημαντικό πρόβλημα – πρόβλημα του καπνίσματος. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια αφήγηση στην προσωπική μου εμπειρία. Όταν πρωτοήρθα στην Ελλάδα μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου καπνίζουν. Δηλαδή, όχι απλά καπνίζουν, το κάνουνε παντού – στην καφετέρια, στην ταβέρνα, στη στάση του λεωφορείου, στο φαρμακείο και ακόμα και στο σχολείο μέσα.
Πριν από μερικά χρόνια, δεν υπήρχε νόμος που ρύθμιζε την κατάσταση με το κάπνισμα σε δημοσίους χώρους. Μολονότι που υπήρχαν από πολλά χρόνια πριν ειδικά μέρη που μπορείς να πας να καπνίσεις στο ιδιωτικό αλλά και στο δημόσιο τομείς, οι Έλληνες δεν έβλεπαν την ανάγκη να σηκωθούν από το τραπέζι τούς στην ταβέρνα, παραδείγματος χάρη, να χαλάσουν την ησυχία τούς, να ξεβολευτούν για να βγουν έξω για κάπνισμα. Και ας κάθετε δίπλα μια έγκυος ή μια οικογένεια με μικρά παιδιά, σίγα το πράγμα! Δύστυχος όμως, εκτός την ενόχληση που προκαλεί η μυρωδιά του τσιγάρου στους μη καπνιστές, υπάρχουν αρκετοί που εντοπίζουν σοβαρά προβλήματα έχοντας έρθει στην επαφή με τον καπνό – άτομα με αλλεργίες, με άσθμα και πολλοί άλλοι. Προσκοπικά, χάρηκα πάρα πολύ όταν ανακοινώθηκε ο νόμος που απαγορεύει το κάπνισμα σε δημόσιος χώρους. Για μένα αυτό σήμαινε ότι πλέον θα μπορέσω να βγω με τα παιδία μου Σάββατο πρωί στην καφετέρια του χωριού μας και για πρώτη φορά να τον απολαύσω κ ΄εγώ τον καφέ μου έξω. Βεβαίως, όπως πάντα, υπήρξε μια αρνητική αντίδραση από αρκετούς πολίτες κατά του νόμου αυτού. Συνεπώς, πολλοί ιδιόκτητες τον χώρων εστίασης φοβόντουσαν ότι με το να αναγκάζουν τους πελάτες τους να είναι τυπικοί στο νόμο αυτό θα χάσουν την πελατεία τους. Αλλά, αυτό που χρειάστηκαν οι Έλληνες τελικά – να τους δοθεί λίγο παραπάνω χρόνος για την προσαρμογή στα νέα δεδομένα. 
Τελικά, έχει ενσωματωθεί ο νόμος για το κάπνισμα, με μεγάλη επιτυχία, κατά τη γνώμη μου. Δε θα ξεχάσουμε βέβαια ότι χρειάστηκαν και κάποια πρόστιμα, αλλά, ακόμα και με το ζόρι, τώρα είμαστε ένα βήμα πιο μπροστά σε ένα πιο υγιεινό μέλλον. 

