Μου αρέσουν πολύ τα έθιμα. Οι μέρες των γιορτών είναι καλή ευκαιρία να βρεθεί η οικογένειά μου μαζί. Σε αυτές τις μέρες οι άνθρωποι δεν κάνουν τα πράγματα, τα οποία κάνουν κάθε μέρα. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να πηγαίνουν στη δουλειές τους. 

Υπάρχει ένα έθιμο στη χώρα μου, στο Μαυροβούνιο, που δεν υπάρχει στην Ελλάδα. 

Όλες οικογένειες έχουν τον δικό τους άγιο που προστατεύει το σπίτι τους. Ο άγιος που προστατεύει την οικογένειά μου είναι η Άγια Παρασκευή η Επυβατηνή που γιορτάζουμε στις 27. Οκτωβρίου. Αν με ρωτήσετε πως διαλέγουμε τον άγιο της οικογένειας, θα σας απαντήσω ότι αυτό έχει σχέση με την μέρα, την οποία βαπτήστηκε την οικογένεια. 

Ο αδελφός μου κι εγώ σηκωνόμαστε νωρίς το πρωί και πηγαίνουμε στην εκκλησία όπου φέρνουμε το παραδοσιακό ψωμί που έφτιαξε η μητέρα μου πριν. 

Όταν γυρίσουμε στο σπίτι μας, βρισκόμαστε γύρω από το τραπέζι ο αδελφός μου, η μητέρα μου κι εγώ. Διαβάζουμε το "" Πάτερ ημών"" και μετά καθόμαστε να φάμε μεσημεριανό. Πίνοντας κόκκινο κρασί ακούμε τραγούδια από το ραδιόφωνο και εμείς τραγουδάμε επίσης. Η οικογένειά μου δεν είναι πολύ μεγάλη. Υπάρχουν και πιο μεγάλες οικογένειες που όλη τη μέρα έρχονται οι επισκέψεις των ανθρώπων. Και έχει ζωντανή μουσική επίσης. Και είναι πολύ καλά.

Ωστόσο, οι τρόποι πως γιορτάζουμε είναι διαφορετικοί, αλλά πιο σημαντικό είναι ότι σε αύτην τη μέρα οι πόρτες των σπιτιών έιναι ανοιχτές για όλους. Αυτό σημαίνει ότι και η καρδιά μας είναι ανοιχτή να δεχτεί φώς της γιορτής.




