Η τελευταία ταινία που είδα ονομάζεται Τα παιδιά της Ισαδόρας. Το έργο συνοδεύει τέσσερις χορεύτριες οι οποίες ερμινεύουν την τελευταία χoρεογραφεία της διάσημης χορεύτριας του μοντέρνου χορού, της Ισαδόρας Ντάνκαν. Η Ντάνκαν είχε χάσει τα δύο παιδιά της σε ένα τραγικό ατυχία το 1913. Μετά από αυτό το τραυματικό περιστατικό δεν μπορούσε να πια να χορέψει. Μετά από μερικά χρόνια άρχισε να σχεδιάζει μία χορεογραφεία η οποία ασχολείται με τον θάνατο των παιδιών της, γιατί η Ντάνκαν είχε την ανάγκη να μετατρέψει το πιο λυπιρό περιστατικό της ζωής της σε κάτι όμορφο. Χριάστικε αρκετό καιρό για να τελιώσει το κομμάτι, το οποίο ονομάζεται  La mère, η μητέρα. Δίχνει τη σκηνή, όταν η Ντάνκαν συνειδητοποιεί ότι τα παιδιά της έχουν πεθάνει, και τα πέρνει για μία τελευταία φορά στην αγκαλιά της και τα χαϊδεύει πριν αφήνει τις ψυχές τους να φίγουν. Η ταινία περιέχει τρία μέρι. Κάθε μέρος συνοδεύει μία η δύο διαφορετικές καλλιτέχνιδες οι οποίες ερμινεύονται το έργο της Ντακαν για προσοπικόύς λόγους και με διαφορετικό τρόπο.
