Στις μέρες μας τα μεγαλύτερα και σοβαρότερα προβλήματα για την θαλάσσια ζωή είναι η επιδράση του ανθρώπινου είδος δια της υπερβοληκής ρύπανσης των υδάτων. Τα πλαστικά απορρίματα, τα βαριά μέταλλα και κάθε είδοσ σκουπιδιών καταλήγουν στις θάλασσες σκοτωνοντάς την υδρόβια ζωή. Αν στις παλαιότερες εποχές οι άνθρωποι ψάρευαν και κυνηγούσαν για να επιζήσουν, σήμερα αυτό το πράγμα ξεπέρασε τα όρια. Πλέον η θαλάσσια ζωή στερείται της τροφικής αλυσίδας επειδή τα εμπορικά αλιευτικά ψαρέυουν με τα δύχτια μεγατόνους ψάρια, γαρίδες και άλλα θαλασσινά έτσι ώστε οι φώκιες και άλλα μεγαλόσωμα θαλάσσια ζώα δεν έχουν τι να φάνε. 

    Όσο τραγικό μας φαίνεται να είναι το γεγονός ακόμα δεν είναι αργά να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Εάν οι κυβερνήσεις όλου του πλανήτη θα ρυθμίζουν την ποσότητα της αλίευσης η οποία χριάζεται μόνο για αναγκαία τροφοδωσία του κόσμου η θαλάσσια ζωη θα αρχίσει να ανοικοδομείται. Σοβαρούς ελεγχούς και κυρώσεις θα χρηαστεί να υποβάλονται σε μεγάλες βιομηχανίες έτσι ώστε να τερματίσει η μολύνση και η ρύπανση των θαλάσσιων υδάτων.

     Αν ήμουν μέλος περιβαλλοντικής οργάνωσης θα ήθελα να βρεθώ μπροστά στη καθέδρα των Ηνωμένων Εθνών και να προτείνω μερικές ιδέες και λύσεις των προβλημάτων που αφορούν την καταστροφή της θαλάσσιας ζωής. Τα ακόλουθα θα ήταν καλά να εκφωνηστούν:

- κάθε κράτος να αναθεωρήσει το ποσό των αλυευτικών πλοίων

- να μετρηθεί η αναγκαία ποσότητα των ψαριών που χρηάζεται για το εμπόριο τρωφίμων

- να καταργηθεί κάθε είδος παράνομης αλίειας

- να ελέγχεται αυστηρά η κυκλοφορία ουσιών που μολύνουν τα ύδατα

- να περιορίζεται η εξόρηξη πετραιλαίου στις θάλασσες.
