Τελευταία χρώνια η μετανάστευση έγινε ενα  πολύ μεγάλο και συμαντικό κομματί της ζωής μας. Πιο συχνά βλέπουμε τους μετανάστες στους δρόμους, δουλεύουμε μαζί τους, κάποιες φωρές κανουμε παρέα μαζί τους. Μερικές φορές ακόμα και εμείς οι ίδιοι γινόμαστε μετανάστες.

Καταρχάς, αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα για συζήτηση. Πολλοί από αυτούς ψάχνουν την καλήτερη ζώη, γιατι δεν έχουν αλλές επιλογές. Γιατί επιλέγουν τη ζωή αντί την επιβίωση. Βέβαια, υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι, οπώς και παντού. Η κουλτούρα τους, ο τρόπος ζωής, η νοοτροπία τους, όλα αυτά διαφέρουν από ό,τι είμαστε συνηθισμένοι. Αυτό μπορεί κάποιους να φοβηθεί, αλλά πιστεύω, ότι υπάρχουν περισσότερα πράγματα που μας ενώνουν.

Επιπλέον, πιστεύω, οτι δεν είναι σωστό να κρίνεις και να κατηγορείς κάποιον αν δεν ήσουν ποτέ στη θέση του. Εμείς έχουμε πολλούς λόγους να γκρινιαζόμαστε για τη ζωή μας, αλλά κανένας από αυτούς τους λόγους δεν μας έδιωξε από τη χώρα μας. Γιατί τότε πιστεύουμε, ότι έχουμε δικαίομα να κρίνουμε αυτούς, που μερικές φορές φεύγουν από τις χώρες τους χωρίς τίποτα;

Είναι δύσκολο για εμάς να δεχτούμε το γεγονός, ότι πρέπει να μοιραζόμαστε τις χώρες μας με ξένους. Αλλά για αυτούς είναι και πιο δύσκολο να προσαρμόζονται στη νέα πραγματηκότητα. Για αυτό αντί για να χτίζουμε τοίχους μεταξύ μας, πρέπει να αναρωτηθούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να τους βοηθήσουμε στη νέα τους ζωή.


