Αναντίρρητα, η μετανάστευση έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα του 21 αιώνα και συγκινεί την παγκόσμια κοινότητα, αλλά κατά την προσωπική μου γνώμη, ιδιαίτερα εγγίζει την Ευρώπη, η οποία ελκύει τους περισσότερους μετανάστες από την Αφρική και την Μέση Ανατολή. Όντως είναι μια ευρύ φαινόμενο, και έχει πολλές πλευρές. 

Καταρχάς, πρέπει να νικηθεί η προκατάληψη ότι οι μετανάστες απαραίτητα  παρουσιάζουν την απειλή και κινδύνους, όσο άμεσους, τόσο και αφανείς (παραδείγματος χάρη, στον τοπικό πολιτισμό ή στην θρισκεία). Πολλές φορές το κράτος ωφειλείται από την μετανάσταση - κυρίως στο αγροτικό τμήμα οικονομίας, όπου δεν επιθυμούν να εργάζονται οι γηγενείς, όμως και σε άλλες δουλιές μικρών μισθών. Αυτό είναι αναμφίβολα ένα μεγάλο πλεονέκτημα για τις χώρες.

Επιπλέον, σε μερικές περιπτώσεις η μετανάσταση βοηθάει να γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της γεννικότητας και θνισημότητας, δηλαδή να βελτιώσει την δημογραφική κατάσταση μιας χώρας. Αν και είναι η βραχυπρόθεσμη λύση, φαίνεται αποτελεσματική.

Δυστυχώς, όμως, υπάρχει και αρνητική πλευρά αυτού του φαινομένου – λέμε για την παράνομη μετανάσταση, η οποία μπορεί και να βλάπτει την χώρα. Σ’αυτην την περίπτωση οι λαθρομετανάστες δε μπορούν να βρουν τη έννομη δουλειά και ως συνέπεια εργάζονται εξωδίκως, συμβάλλοντας στην παραοικονομία (μη πληρώνονται οι φόροι). Μερικές φορές απλώς ζουν στα επιδόματα ανεργίας, αλλά στις χειρότερες καταστάσεις αναγκάζονται και να μπουν στην εγκληματικότητα. Μπορώ να τους καταλάβω ως άνθρωπος – κατέστρεψαν τα σπίτια τους για να βρούν καλύτερη ζωή και προσπαθούν να επιβιώνουν με κάθε κόστος, αλλά από την άποψη του κράτους αυτό είναι ανεπίτρεπτο.

Έτσι, πρέπει να υπάρχει ένας συγκεκριμένος έλεγχος των μεταναστών – πρώτα απ’όλα, να μιλάνε τη γλώσσα της χώρας αποδοχής, αλλά και άλλοι όροι  – για να μήν είναι καταδικασμένοι, να έχουν κάποια χρήματα για τη ζωή και λοιπά. Όσον αφορά τους λαθρομεταναστές, εδώ ο σκοπός του κράτους είναι να ενσωματώσει σταδιακά αυτούς στην κοινότητα με μέσα χορήγησης, ελεύθερης βασικής εκπαίδευσης (της γλώσσας και πολιτισμού) και άλλων.

Συνοψίζοντας, η στάση μου είναι ότι το μεταναστευτικό είναι ένα ζήτημα που χρειάζεται μεγάλη προσοχή και η συνεργασία όλων μας – να μην εκτιθόμαστε από τον ρατσισμό και προκαταλείψεις και να βοηθάμε τους μεταναστές στα προσπάθειά τους να γίνουν πλήρη μέλη της κοινότητας. 




