Γράφοντας τη διατριβή μου τώρα στον έκτο χρόνο μετά ξεκίνησε το πρόγραμμα διδακτορικών, όλο και περισσότερο σκέφτομαι για τα μελλοντικά μου σχέδια. Είμαι 36 χρονών και πάλι «φοιτήτρια» – όπως η οικογένεια μου μου λέει συνέχεια – και νιώθω πως δεν έχω πολλές εμπειρίες σε επαγγελματική ζωή. 



Το πιο σημαντικό θέμα είναι ότι η αγορά εργασίας για τους ιστορικούς της Βυζαντινής ιστορίας είναι πολύ μικρή και γίνεται ακόμη μικρότερη. Αφού περισσότεροι άνθρωποι συνεχίζουν τις σπουδές τους σε διδακτορικό επίπεδο αλλά οι θέσεις εργασίας μένουν το ίδιο, λιγότεροι από αυτούς προσφέρονται νέες δουλείες.



Επομένως, τι σκέφτομαι να κάνω σε κάποιούς μήνες όταν έχω το διδακτορικό μου; Έχω κάποιες επιλογές. Πρώτα από όλα, το να διδάσκω μερικά μαθήματα της ιστορίας σε κάποιο λιγότερο διάσημο πανεπιστήμιο στην Κ.πολη είναι μάλλον το πιο ρεαλιστικό σενάριο. Με αυτόν τον τρόπο, θα κερδίσω εμπειρία στη διδασκαλία σε πανεπιστήμια. Κατά δεύτερον, θα κάνω αιτήσεις για τρεις-τέσσερεις προγράμματα Ποστ-δοκ για να πληρωθεί ενώ ετοιμάζω το βιβλίο μου για δημοσίευση. Έχω να δημοσιεύσω το βιβλίο μου σε δυο-τρία χρονιά μετά τελειώσω το διατριβή μου για να αυξάνω τη πιθανότητα μου να βρω μια θέση εργασίας σε ένα διάσημο πανεπιστήμιο στο τέλος.



Αυτό μας φέρνει στα μακροπρόθεσμα σχέδια μου. Ήθελα πολύ να διδάσκω σε ένα πανεπιστήμιο ή ένα κεντρικό έρευνας για το υπόλοιπο της ακαδημαϊκής μου ζωής. Υποστηρίζεται ότι οι ακαδημαϊκοί δεν θέλουν να διδάσκουν, ότι δεν τους αρέσει η ιδέα να ξανά και ξανά-πουν τα ίδια πράγματα σε μαθητές οι όποιοι δεν ενδιαφέρονται για ό, τι διδάσκουν οι καθηγητές, και ότι προσφέρουν να κάνουν ερεύνα. Αν και συμφωνώ με ορισμένους από τους ισχυρισμούς, πιστεύω ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά στις Ζωές των κάποιων μαθητών και μου είναι πιο σημαντικό από να γράφω πολλά βιβλία που δεν διαβάζονται από πολλούς ανθρώπους. 



Όμως, υπάρχει επίσης μια άλλη πιθανότητα για το πού θα είμαι τα επόμενα δέκα χρόνια. Στη γη των ανέργων. Είναι μια πολύ καταθλιπτική δραστηριότητα για να σκεφτώ το μέλλον μιας ακαδημαϊκής αλλά ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά στο τέλος.


