Αγαπητοί μου αναγνώστες, 

Στο σημερινό άρθρο θα ασχοληθώ με το πρόβλημα της ανεργίας. Είναι ένα από τα εντονότερα προβλήματα στις μέρες μας, από τις πιο φτωχές, μέχρι και τις πιο πολύσιες χώρες του κόσμου. Βέβαια, στις φτώχες χώρες προβαλλέται με μεγαλυτέρη συχνότητα και δύναμη. Στις χώρες τις Αφρικής, οι περρισότεροι κάτοικοι είναι χωρικοί και ζούνε σε μια απόλυτη μιζέρια γιάτι συνήθως οι μέγαλες εταίριες τους προσλαβάνουν για εξαντλητικές δουλείες (από δώδεκα, μέχρι δεκατεσσέρις ώρες καθημερινά) με πολύ λίγα έσοδα για τις μεγάλες οικογενείες. Αλλά αυτοί είναι σηνύθως οι τυχεροί. Αυτό το λεώ γιατί το σαράντα τις εκατό μιας οπιασδήποτε αφρικάνικης χώρας απλούστατα δεν έχει δουλειά. Αυτό κάνει τον κόσμο να φεύγει από την χώρα του ψάχνωντας για ένα καλύτερο μέλλον που πίστευουν πως θα το βρουν στις ευρωπαϊκές χώρες, που να ξέρουν όμως οι ανθρώποι ότι κι εμείς έχουμε παρόμοιο πρόβλημα; Για παράδειγμα, κάτοικοι του Μαρόκου πάνε στην Ισπάνια πιστέυοντας (λανθασμένα πάντα) πως θα βρούνε εύκολα δουλειά και λύση στα προβληματά τους. Δεν ξέρουν όμως ότι μαζί με αυτούς ψάχνουν για δουλειά άλλοι έξι εκατομύρια απελπισμένοι Ισπανοί. Ας πάμε όμως σε άλλο μέρος της γης, και καλύτερα, χρόνια πίσω. Η ανεργία είναι πρόβλημα έδω και αρκετά χρονια. και μπορώ να βάλω για παράδειγμα ίδιες χώρες. Πολλοί Ισπανοί, στην δεκατία του πενήντα έφυγαν για την Αργεντινή να ψάξουν για δουλειά. Τώρα, τα εγγόνια τους γυρίζουν πίσω για ακριβώς τον ίδιο λόγο. Στην Λατινόαμερική το πρόβλημα της ανεργίας έγινε πολύ έντονο, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Αλλά αντί οι πολιτικοί να ψαχνουν λύσεις αφήνουν τους άνθρωπους να κάνουν ελεύθερο λανθεμπόριο ναρκωτικών ακόμα κι όταν κάνουν μικρά παιδια βαπορακια. Αλλα τι αλλό μπορεί να κάνει το παίδι όταν οι γονείς του είναι στους δρόμους πρωϊ, βράδυ κλαίγωντας την μοίρα τους και με άλλα πέντε μικρότερα αδέρφια που πρέπει να προσέξει; Αυτό είναι ένα άρθρο για να ανοίξουν τα μάτια του κόσμου και ειδικότερα του κόσμου που μας κυβερνεί και λέει ότι όλα πάνε καλά. 




