Μένουμε σε έναν κόσμο που κυβερνιέται με διαταγές στα αγγλικά. Απλά πρέπει να κοιτάξουμε για μια στιγμή γυρο μας να το καταλαβουμε. Το δυαδύκτιο, η τηλεόραση, η πληροφορική... και τα ντόπια διαφημιστικά εκφράζονται σήμερα στα αγγλικά. Συνεπώς, είναι ανάγκη για τα παιδιά μας να μάθουν γρήγορα και αποτελεσματικά τα αγγλικά... Στα σχολιά, στα φροντίστηρια, στα ιδιαίτερα μαθηματα, να τους ετοιμάζουμε για το ""αγγλοφωνο"" μέλλον τους. Μα, όταν δεν υπήρχε internet; τότε ήταν της μόδας τα γαλλικά... δηλαδή δεν υπηρξε γραμματεας σε όλον τον κοσμο που δεν ηξερε να γράφει και να μίλαει αυτην την γλυκειά γλώσσα... Δεν το συζητώ, πρέπει οπωσδήποτε να προσαρμόζουμε στον κόσμο που μένουμε, να μάθουμε η προκειμένη γλωσσα για να διευκολυνουμε τις επενδυσεις για το καλό του διεθνές εμπόριου... Μα, υπάρχει το κύνδινο, φίλες και φίλοι, σε αυτό το ψάξιμο ομογενιας, να χάνονται στο ταξίδι σιγά σιγά άλλες γλώσσες, άλλα διάλεκτα και μαζι με αυτες, οχι μονο η γλωσσα. επισης το πολιτισμό που την μιλάει. Γιατί, μια γλώσσα, δεν είναι μόνο ένα εργαλείο με τον οποίο επικοινωνουνται μεταξί τους οι ανθρωποι. Είναι επίσης, ενα τρόπο σκέψεις, ενα τρόπο συμπεριφοράς, που έιναι ο καθρεφτης του πολιτισμού αυτού. Έτσι πως είναι ο λαός, θα εχούμε μια γλωσσα που τον αντιπροσωπευε αντανακλαστικά. Άλλα, οπως όλοι ξέρουμε η παγκοσμιοτητα είναι καθώς αναπτύσσονται κάποια μεσα διέθνης επικοινωνίας, πιο πολύ σαν ενα μεγάλο τεράστιο χωριό. Ποιά πρέπει να είναι όμως αυτή η γλώσσα που θα μας εκφραστεί; και οχι μόνο... δικαιολωγείται να υπάρχει μια και μόνο γλώσσα, για όλους; Νομίζω οφείλουμε στις ερχόμενες γενιές, να μη ξεχνιούνται τις διαφορές μας. Αυτές που μας ενώνουν, και όχι αυτές που μας χωρίσουν. Να μην υποβαλλουμε λοιπόν μια οποιαδήποτε γλώσσα για ολους, σαν στολή του στρατού, να κρύβει τις πλουσιες διαφορές μας.
