Αγαπητέ κύριε,πρώτα από όλα,θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μας δώσετε σ'εμένα και στα μέλη της Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίας (Ο.Α.Α) της οποίας είμαι ο Πρόεδρος εδώ και πέντε χρόνια.

Δυστυχώς,μπορώ να πω ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες έχουν αλλάξει πάρα πολύ λίγο σ'αυτά τα χρόνια.

Θα εκθέσω τώρα τις πιο σημαντικές ιδέες που θέλω να επιδείξω στην ανακοίνωσή μου στο συνεδρίο που θα γίνει σε δύο μήνες.Θα αρχίζω ρίχνοντας μια ματιά στις υποδομές που έχουμε εδώ,στην Ελλάδα.

-Τα πεζοδρόμια.Δεν υπάρχουν κατάλληλα πεζοδρόμια για τους ανθρώπους που χρειάζονται αναπηρικό καρότσι.Ένας άνθρωπος με αναπηρία δεν μπορεί να κάνει περίπατο μόνος του.Πώς θα ανέβει ή θα κατέβει τις σκάλες μόνος του για να διασχίσει το δρόμο; Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα,που είναι βασικό και μένει χωρίς λύση.

-ΟΙ θέσεις στάθμευσης.Με δύο λόγια δεν υπάρχουν.Οι ανάπηροι δεν μπορούν να παρκάρουν γιατί,μετά το παρκάρισμα,δεν μπορούν να βγουν έξω...Δηλαδή,δεν υπάρχουν ειδικές θέσεις ούτε επεμβάσεις σ'αυτές.

-Η επέμβαση στα δημόσια κτίρια Καλύτερα να μιλήσουμε για την έλλειψη ειδικών επεμβάσεων στα δημόσια κτίρια.Δηλαδή,απαγορεύεται η είσοδος στα δημόσια κτίρια για τους πολίτες με ειδικές ανάγκες.Έχουν οι πολίτες αυτοί τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους;

Όσον αφορά στα άτομα με ψυχικά προβλήματα,θέλω να μιλήσω για το δικαίωμά τους στην απασχόληση και για το δικαίωμα τους να ζήσουν ανεξάρτητα

Σε άλλες χώρες της Ευρώπης με τους φόρους πληρώνονται δημόσια κτίρια όπου μπορούν να μένουν όλη τη ζωή τους...

Το τέλος της ανακοίνωσής μου αναφέρεται στην Ευρωπαϊκή  Ένωση.Η Ελλάδα είναι μέλος αυτής.Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες μας δεν είναι μόνοι τους για να αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα τους.Είμαστε μέρος χωρών που χαρακτιρίζονται για να δώσουν λύσεις στους πολίτες τους.Ανήκουμε στην Ευρώπη.Πρέπει να το δηλώσουμε!

Ελπίζω να σας βοήθησα με αυτή την περίληψη της ανακοινώσης μου.Αν έχετε καμιά αμφιβολία,σας παρακαλώ να μου το πείτε αμέσως.

Με σεβασμό,
