Μαρία μου γεια σου,

Σου γράφω για να σου πω ότι πριν από ένα χρόνο άρχισα να κάνω μάθημα στο θέατρο τη γειτονιάς μου. Δεν θα μου πιστέψεις πόσο άλλαξε η ζωή μου!

Στην αρχή,δεν μ'άρεσε πολύ γιατί ποτέ δεν έκανα κάτι όπως αυτό...αλλά,σιγά σιγά,βελτιώθηκα και τώρα είναι για μένα μεγάλη διασκέδαση.

Αφού,δεν είμαι καλή ηθοποιός,άρχισα να βοηθήσω τον διευθυντή με την σκηνοθεσία,και αυτό μ'αρέσει πιο πολύ.

Πρέπει να πω τα στοίχεια στους ηθοποιούς (οτάν τα ξεχνάνε),να δω το ""μακιγιάζ"" και τα ρούχα που θα χρειαστούν.Και πρέπει να μιλάω με τους ανθρώπους του θεάτρου-πόσες φορές τη βδομάδα θα το χρειαστούμε για πρόβες-και άλλα πράγματα.

Τώρα ετοιμάζουμε ένα έργο για παιδιά.Είναι ένα ώραιο διήγημα που λέει τι έγινε όταν οι άνθρωποι ξέχασαν όλα τα παιδικά τραγούδια,και αυτά μένουν στα ""Ξεχασμένα""-ένα μέρος που τα τραγούδια κοιμούνται χωρίς να ξέρουν πως να βγουν έξω-

Γλυκιά μου,πρέπει να το κάνεις κι εσύ!Θα είναι μια ευκαιρία να είσαι παιδί άλλη μια φορά! Και ακόμα, είναι καλό να κάνεις αυτό:για το σώμα(κάνεις αθλητισμός!) και για την ψυχή σου.

Θα μπορείς να παίξεις σαν παιδί,να κλάψεις,να γελάσεις,να αγαπήσεις...να πολεμήσεις!Θα είσαι,για λίγο χρόνο,ότι θέλεις,και μετά θα γυρίσεις στη ζωή σου χαρούμενη και με άλλη σοφία.

Πρέπει να έρθεις να δεις το έργο.Πάρε με τηλέφωνο για να σου κλείσω μέρος στο θέατρο.

Σου στέλνω όλη την αγάπη μου και πολλά φιλιά.

xxx
