Αγαπημένη μου Μελίνα, 

Σε γράφω γιατί έμαθα ότι αγόρασες στην κόρη σου ένα κινητό τηλέφωνο. Μπρέπει να σου πώ ότι είμαι λίγο θυμωμένη με σ'ένα. Δεν καταλαβαίνω γιατί πήρες αυτό στη κόρη σου. Η Μαρία είναι μόνο οχτώ χρονών και δεν βλέπω πότε θα χρειαστεί ένα κινητό. 

Πρώτα, ποτέ δεν κάνει τίποτα χωρίς οι γονείς της ή χωρίς οι καθηγητές της. Όταν είναι με σας, μάλλον, δεν χρειάζεται να έχει ένα τηλέφωνο, και όταν είναι στο σχολείο, μπορεί να ζητήσει στη καθηγήτρια της. Δεν βλέπω το νόημα να έχει το δικό της κινητό. 

Μετά, το κινητό μπορεί να ενοχλεί τα άλλα παιδιά στο σχολείο, και να πειράζει τα μαθήματα. Μπορείς να φανταστείς τι θα γίνει στην τάξη της αν κάθε μαθητής πέρνει το δικό του κινητό; Η καθηγήτρια θα τρελάθει! Η μόνη λύση γι'αυτή είναι να απαγορέυει τα κινητά μέσα στο σχολείο. 

Τελικά, δε νομίζω ο'τι είναι καλό για την κόρη σου να μπορέσει να σας πάρει τηλέφωνο όταν θέλει αυτή. Πρέπει να μάθει, σιγά, σιγά, να κάνει τη ζώη της χωρίς οι γονείς της. Στην αρχή, θα είναι δύσκολο και γι'αυτή, και για σας, αλλά θα το καταφέρετε σύντομα. 

Ελπίζω ο'τι η γράμμα μου θα σε βηθήσει να αλλάξεις γνώμη σ'αυτό το θέμα.

Φιλιά πολλά, 

xxx
