Αγαπητέ μου φιλε Κώστα:
Εδώ και μέρες που ήθελα να σε γράψω αλλά, όπως ξέρεις, δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω. Πρώτα απ’ όλα, τι γινάσαι; Πώς παει το πανεπιστήμιο; Εγώ την περασμένη εβδομάδα τελείωσα την παρακολούθηση ενός εντατικού προγράμματος γλώσσας στο αγαπημένο μου Πανεπιστήμιο PUA στην Ρώμη εκεί που σπούδασα πριν από μερικά χρόνια. Το πρόγγραμα ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρων. Μας μιλούσανε για το πώς είναι σημαντικό να γράφεις και να μιλάς μια ξένη γλωσσα. Επειδή στο κόσμο αυτό στο οποίο ζούμε για να βρεις μια καλή δουλειά πρέπει να μαθαίνεις και άλλες γλώσσες. Το πρόγγραμα το οργάνωσε το Υπουργείο Παίδιας της Ιταλίας. Για να είμαι ειληκρινής δυσκολεύτικα πολύ γιατί όλες οι παρουσιάσεις ήταν στα αγγλικά και όπως ξέρει δεν τα πολύ μιλάω. Παρόλο αυτά είμαι πολύ ευχαριστημένος και προσωπικά σε καλώ να συμμετάχεις σε τέτοια προγγράματα. Κανείς δεν ξέρει εάν σου χρειαστεί στο μέλλον. Αλλά θα ήθελα να σε ρωτήσω εάν εχεις τελειώσει αυτά που μου έλεγες την περασμένη φορά; Πήγες στη σχολή; Πολύ ήθελα να έχω νέα από σένα. Δε θα φανταστείς πόσο χαρούμενος νιώθω όταν μου γράψεις. 
Σου εύχομαι ό,τι καλό επιθυμάς
Με εκτιμήση
Ο φίλος και αδελφός σου.
Ο Νίκος
